Kitapta Kutlu'nun tabiat tutkusu, Anadolu insanının tabiata bakışı ve hayat görüşü ile örtüşmektedir. En derinde ise "fanilik" meselesine değinen metafizik bir boyut vardır. Bu da bir uzun hikâyedir.
Beyhude Ömrüm, dış yapısı itibarıyla Türkiye'deki göç olgusundan, köylerin boşalmasından, sosyal bir vakadan bahsediyor. Aslında o bir "tutku" hikâyesidir. Kahramanı kuş uçmaz - kervan geçmez - ot bitmez dağlar başında bir "bahçe" kurmak için çırpınır.
(Tanıtım Bülteninden)
KİTAP HAKKINDAKİ DÜŞÜNCEM;
Ben beğendim, duygulanarak okudum, sonunu hiç böyle tahmin etmedim....
KİTAPTAN ALINTILAR;
Hayatın bize çizdiği çizgi nerede eğilir, nerede bükülür bilemeyiz.
******
Her derdin ilacı; bir tatlı tebessüm, iki güzel söz.
******
Eskiden asker arkadaşlığı bir başkaymış, kardaştan ileri.
*******
Gayret bizden tevfik Allah'tan
******
Niyetin güzel, amelin de güzel olur inşallah.
*******
Bir ağaçtan okluk da olur, bokluk da
*******
Helal kazanç dediğimiz şeyin üç ölçüsü var. Meşru bir iş, adalet ve alın teri.
*******
İş insanı yormaz, gönül yorgunluğu bezdirir.
******
İnsan, evladının büyümesine bir türlü alışamıyor.
*******
Sultan Süleyman'a kalmayan dünya.
He ya! Gelimli gidimli dünya
******
Malda yalan mülkte yalan
******
Alnın terleyecek ki sesin gürleye
*******
Kimin kimden ne fayda bulacağını, hayrın ve şerrin hangi anda, hangi yönden geleceğini kim bilir.
*******
Gönüle küskün olmaktan kötü bir şey yok şu dünyada.
*******
Ne denilmiş:
Sabır, sebat, murat.
******
Erkek adam eşinden önce gitmeli. Yaşlı bir erkek eşini kaybedince yetim çocuğa dönüyor; eli iş tutmaz, kendine bakamaz. Oysa kadınlar daha metin ve yalnızlığa dayanıklı.
******
Herkes sanır ki bu bizim erkek milleti zart-zurt ederek kendi dediğini yürütür, karıları adam yerine komaz. Bu laf boş bir laftır. Bizim karılar evvel Allah 'son sözü' hiç kimseye komazlar. Görünüşte erkek öndedir. Varsın olsun derler. Hani ele-güne karşı. Eh erkek dediğin de tabiatında var, bir miktar şişinip kabaracak. Kadın bırakır onu kendi haline. Şişinip kabarsın da hovu insin diye. Süt köpüğü gibi bir şey. Sonunda ne yapar-eder erkeği dediğini getirir. Hanelerimizi karılar idare eder, lâkin bunun böyle yürüdüğünü aşikâr etmenin ne lüzumu var, değil mi?
Yeryüzünde erkek kisvesinde ama insandan çok hayvana yakın olan bazı âdemler de bulunur; onlar değil karı lafı, hiçbir lafı dinlemez; burnunun dikine gider, onlara sözümüz yok.
*******
KİTAPTAN ŞARKILAR;
