Bu köyde elektrik yok. Elektronik cihazlar da tabii. Cep telefonu, çamaşır makinesi, süpürge vs vs. Acil durumlarda danışmada bulunan sabit telefon kullanılacak. Gıda için kullanabileceğiniz her şeyi herkesin evinin önündeki bahçeye ekebilir ve buradan karşılayabilir. Diğer tüm ihtiyaçlar için haftada bir gün kasabaya gidilip geliniyor. Günümüze bakıldığında imkansız görünüyor değil mi?
KİTAPTAN ALINTILAR;
Para sürüden kazanılır, prestij sürü dışından.
*****
Yanlış insanların doğrusu, doğru insanların yanlışı oldum bu hayatta.
*****
Hiç kimse çok istediği bir kitabı okumadan ölmemeli.
*****
Su bir hak değil ayrıcalıkmış.
*****
Rahat edenler, etmeyenlere kayıtsız kaldık.
*****
İnsan psikolojisi durmadan değişir.
*****
Bütün ölüler belli bir bilgeliktedir çünkü senin benim tamamlamadığımız bir işi, bir görevi bitirmişlerdir.
*****
Günümüz dünyasına hoş geldiniz!
Baştan aşağı sahtekarlık diyorsun yani?
*****
Herkesin yolculuğu başka bu hayatta
*****
Sözle sınırlıdır hayatı, müzik ve verdiği çoşku da kelimelere bağlıdır.
*****
Varlığın ya da yokluğun insan hali olmayı seçebilir herkes.
*****
Yokluğun insan hali, korkular üzerine düşünür, korkular üzerine nefes alıp verir.... Korkuları için kalp kırar, ağlatır ve örseler başkalarını.
*****
İnsan o denli harika bir yaratıktır ki, senden farklı olarak, hiç hata yapmamak için çokça hata yapar.
*****
Şu hayatın aslını bilmezken herkesleyiz, bildiğimiz de bir başına.
*****
Gönül girdi mi işin içine, göz kapanır, sen adil bir değerlendirme yapamazsın.
*****
Hastalığın kusuru mu olur?
*****
Şansı olana hayat bir gün mutlaka açıklamasını yapacaktır.
*****
İnsanız ve belki de sırf bu yüzden hayatlarımız, heveslerimiz ve kalplerimiz aslında ne kadar da kırılgan. Ne olursa olsun bir dost eli dokunsun istiyoruz omzumuza. Dokunsun ki zorlukta, yazta kışta o sıcaklığı hissedelim ve devam etmek için güç bulalım. Zaten insanın hem gücü hem güçsüzlüğü beni daima şaşırtmıştır.
*****
Hiç haz etmem yakıştırmalardan.
*****
Çıplak geldiğim dünyada beni giydiren dünya.
*****
Var olmakla yaşamak arasında duran damarmış düşünmek.
*****
Kalbiyle hayata şap diye basarak üstümüze başımıza sevgi sıçratmayan insanlardan vazgeçmek kısmı güzel bence.
*****
Aslında her okur, her dinleyici, okuduğu yada dinlediği bölümde sadece ve sadece kendisiyle ilgili olan kısmı seçer, iyi yada kötü, o kısımdan etkilenir.
*****
İnsanın ikiyüzlülüğü, kendini kandırması, gerçek düşünce ve hislerini anlattığı masallarda mesellerde, verdiği öğütlerde ya da kurduğu muhteşem sofralarda saklaması aslında acınası bir durum.
*****
Bir gece içinde kimse değişip dönüşmez, ikiyüzlü bir hayatı yenmek zaman alır.
*****
Hepimizin eksikleri, hataları ve kötü yönleri var. Cehaletimiz, kötü yönlerimiz farklı noktalardadır belki ama sonuçta ortak yanımız bu: Hakikate erişimimiz yok.
*****
Affetmenin bir yolunu bulmak lazım.
*****
Öfke bir duygu ve ne tadı ne kokusu güzel bir duygu.
*****
Gözyaşını yabana atmamak lazım.
*****
Sence aşk gidince, insanın hayatında eksilen nedir?
Kafiye! Sessizliğin ve gürültünün, acının ve tatlının, düşüncelerin, gözyaşının, gülüşlerin! Her türlü kafiye gidiyor!
*****
İnsanlar kendilerinde beğenmedikleri herhangi bir şeyi hatırlatan insanları kafadan elerler ki içinde bulundukları şartlardan memnun ve rahat bir şekilde yaşamaya devam edebilsinler.
*****
Sonuca bakıp sebepleri anlayan insanlar vardır.
*****
Hiçbir gürültü, içime yerleşen, şöyle beni sarıp sarmalayan sessizliğe ulaşıp da onu bozma gücüne sahip değil.
Latife Hanım, Halide Edip ve Atatürk biyografilerinin yazarı İpek Çalışlar, Hanedandan Bir Sultan: Sabiha kitabında, İşgal İstanbulu’nu ve Cumhuriyet’in kuruluş yıllarını sarayın penceresinden ele alarak anlatıyor.
Kuvvetli şahsiyeti, boyun eğmez tabiatı, güzelliği ve sadeliği ile ünlüydü. İyi bir eğitim almıştı. Babasının yaveri olan Mustafa Kemal Paşa’nın evlilik talebini kabul etmedi, âdetlere ve hanedanın özel hayatını düzenleyen kurallara da isyan ederek kendisinden dört yaş küçük kuzeni Şehzade Ömer Faruk ile aşk evliliği yaptı.
İstanbul işgal altındaydı. Milli Mücadele’ye katılmak için Mustafa Kemal Paşa’ya karı koca birlikte başvurdular. Ankara’ya gitmek istediler, kabul edilmedi.
Cumhuriyet ilan edildikten sonra hanedan sürgüne gönderildi. Onları bekleyen vatansız, unvansız ve maddi sıkıntılarla dolu bir hayat oldu. Fransa’da ve Mısır’da yaşadılar. Güzellikleri ve zarafetleriyle dünyaya nam salacak üç kızları oldu, beş de torunları.
Sürgünden yirmi yedi yıl sonra Sabiha, boşanmış bir kadın olarak ülkesine döndü. Babasına ait belgeleri ömrü boyunca bir çanta ile yanında taşıdı. Israrlara rağmen babası, Mustafa Kemal Paşa ve Cumhuriyet hakkında konuşmamaya büyük özen gösterdi.
KİTAP HAKKINDAKİ DÜŞÜNCELERİM;
Sadece Sabiha Sultan’ı anlatan bir kitap olarak okumaya başladım. Milli Mücadele döneminden başlanarak hanedan üyelerinin sürgüne gidişi, sürgündeki hayatları ve ülkeye geri dönüşlerine kadar olan dönem anlatılmış. Kitabın arkasında bolca fotoğraf var.
Özellikle tarihe merak duyan herkesin severek okuyacağına eminim
Travma Sonrası Büyüme Nasıl Olur? Biraz bu önemli konuyu irdeleyelim:
Başımıza gelen her travmatik olayı çözemeyiz. O nedenle bazen o çözemediğimiz konuyla ilgili bağlantıyı kesmek isteyebiliriz. Ben onu çözemediğim için oraya bakmak istemem. Ama olanı değiştiremediğimde onunla nasıl devam edeceğimi bulmam gerekir. Orada o çözemediğim şey varken onunla beraber yoluma nasıl devam ederim? Beni daha az etkilemesini sağlayarak nasıl yoluma devam edebilirim? Olanla yoluma nasıl devam edebilirim? Bu travma sonrası büyümedir.
Burada kabul önemlidir. Kabul başına gelen kötü şeyi kabul etmek değildir. Olayın varlığını kabul etmektir. Bununla birlikte nasıl yoluma devam edebilirim? Sorusunu sormak ve yanıt aramak ‘Travma ile Büyümedir.’
Bu olayın beni daha az etkilemesini nasıl sağlayabilirim. Olay olduğunda o zaten benim için büyük bir şeydir, hemen etkisini küçültemem. Biraz zaman lazım, sonra ben hazır olduğumda yola devam edebilirim. Acı dolu bir olayın etkisini azaltmak istiyorsak bunu da küçük küçük yapmalıyız. Her gün yola devam etmek gerekir. Ve bazen de düşeriz. Acı alevlenir, kocaman olur. Bunlar da sürecin bir parçasıdır. Bir acıdan, bir kayıptan uzaklaşma bir ileri iki geri hatta bazen iki ileri dört geri olabilir. Küçük adımlar motivasyon getirir. Çünkü sinir sistemi çok yavaş çalışır, evren de çok yavaştır. O nedenle travma ile ilgili bir konuda arka arkaya yedi seans yapılmaz mesela...ara vererek yedi seans yapılır. O gün orada yapılan çalışmanın bir süre yerleşmesi beklenir. Tohum gibi. İyileşme de böyledir. Adımlar küçük olursa motivasyon büyük olur.
Travmatik bir olay karşısında baş etme mekanizmaları alt üst olmuş oluyor. Önce :
1- Çaresizlik
ve
2- Dehşet
hissederiz. Bunlar travmanın özellikleridir.
Bunlar bizim benlik bütünlüğümüzü etkiler. Parçalarımızı toplamaya çalışırız. Baş etme mekanizmalarımız altüst olmuştur; çaresizlik ve dehşet içindeyizdir.
Beni benden başka kim ayağa kaldırabilir? Şu da bir hakikattir ki, benlik bütünlüğümü ancak kendim kotarabilirim… Şifacı, terapist, doktor, somatikci... vb ancak destek verebilir. O destek çekildiğinde ne olacak ? Demek ki o destekten yararlanıp benim kendimi buradan çıkartmam lazım. Önce yeniden kendi gücümü hatırlamam, benlik bütünlüğümü oluşturmam, güvenimi yeniden kazanmam gerekiyor. O nedenle çok yavaş olmam lazım. Kırılganım, yeniden ayağa kalkmaya çalışıyorum.
Eğer arkadaşlarınızdan destek alıyorsanız onun da yavaş, sakin ve anlayışlı olması gerekir. Neyi yapamadığınızı söylüyorsa bu yeniden travmatize olmanız demektir. Derhal oradan uzaklaşmayı gerektirir. Belki de hiç çözemeyeceksiniz ancak olayın olduğu zamanda sıkışıp / saplanıp kalınan o zaman ve mekandan çıkmanız gerekir.
Batı modeli bizi buraya sıkıştırıyor. Bul-çöz diyor. Doğu felsefesi ise öyle demiyor; “sen zamanda ileri doğru gitmeye başla, o vakti ve zamanı geldiğinde kendiliğinden çözülür. Bazen hayatın kendisi de çözer diyor.”
Kapitalist düzen sizin her zaman kendinizi eksik ve yetersiz hissetmeniz üzerine kuruludur. Daha fazla yiyecek, kıyafet, ...vb alarak iyileşmenizi söyler çünkü o duyguları kapatmak isteyeceğinizi bilir ve tüketim ile geçici rahatlama sağlar. Doğu Felsefesi ise; “şimdi çözmek zorunda değilsin, vakti geldiğinde çözersin” der. Örneğin: Travma sonrası için yapılan bir somatik deneyimde, bir kişideki duygular diğerini tetikledi diyelim. Bedenle yapılan çalışmalar, konuşma terapilerinden farklıdır, her an uyarılmaya veya kapanmaya geçilebilir. Kendimizde bunları takip etmek çok önemlidir. Özellikle somatik deneyimlemede travmanın ne olduğunu bilmemiz gerekmiyor. Somatik deneyimleme ile sinir sistemi üzerinde düzenlemeler yapılır. Bu birkaç seansta olur... ve yavaş hareketlerle yapılır.
Herkes birbirinin sinir sisteminden etkilenir. O nedenle günlük hayatta da kiminle birlikte olduğunuz çok önemli. Zorunlu olarak olumsuz bir kişi ile birlikte olacaksanız salınım yöntemi çok önemli. Önce kaynak seçmeniz lazım. Kaynak rastgele değil size olumlu gelen, bir şeyi hatırlatan kaynağı seçin. Bu bir obje ya da hayali bir imaj, anı da olabilir. O olumsuzluktan kaynağa gidin sonra yine oraya gelin. [ GİT- GEL ] bu bir salınım hareketi. Böylece o olumsuza girmiyorsunuz. Fiziki bir obje seçmek başlangıçta çok daha iyi. Sonrasında zihninizde de imajine edebilirsiniz. Şamanlar bu tip bir uygulamada hayali olarak koruyucu bir hayvan seçermiş.
Zorlayıcı insanlarla birlikte olduğunuzda oryantasyon ve kaynaklanma yapın. Negatif/olumsuz birisi ile birlikteyken masadaki çiçeğe, peçeteye vb… bakın-sonra kişiye dönün... ancak unutmayın ki, durumun farkındaysanız bunu yapabilirsiniz. Farkında değilseniz yapamazsınız.
Ben bütünün parçasıyım. Ben yoksam bütün eksik. Sen de yoksan bütün eksik. Bu bana da, sana da bazı sorumluluklar getiriyor. O bütünün içindeki etkileşimin bir parçasıyım. Başkalarının sinir sistemi beni etkiliyor. Demek ki benim de sinir sistemim diğerlerini etkiliyor. Demek ki ben de etrafa verdiğim etkilerden, enerjilerden sorumluyum.
Benim varoluşum kutsal, çünkü her birimiz kutsalız. Hepimiz, her şey kutsal varoluşun bir parçasıyız. Kuş, kedi kutsalım diye böbürlenmiyorsa ben de böbürlenmemeliyim. Üstelik ben onlara nazaran daha akıllı olduğuma göre sorumluluğum da var. Yani ben bu bütünün alelade bir parçası değilim.
Hepimizin birbirimize etkimiz var. Nasıl ki instagram' a girdiğimizde her sitede iz bırakıyorsak burada da bir başkasının sinir sisteminde iz bırakıyoruz. Madem ki bu gezegenin bir parçasıyım o zaman benim olumlu ve olumsuz nasıl bir katkım var ? Öncelikle gezegene olan katkım değil de, kendi küçük çevremde nasıl bir katkım var? Bazen yıkıcı, bazen yapıcı bir etki mi ? Daha fazla yapıcı? Ya da daha az yıkıcı mı? tersi mi ? Etkim, rolüm nasıl ?
Birinci derece yakınlarla ilişkide nasıl bir etki yaratıyorsunuz? Kapanmaya mı itiyorsunuz? Açılmaya mı? Çocuklarınız ve eşleriniz kendi kapasitelerini ortaya koyabiliyor mu ? Sizin yanınızda var oluşlarına bir alan bulabiliyorlar mı? yoksa varoluşunu kapatıyor mu? olduğundan farklı mı ortaya koyuyorlar? Bazen kapalı? Bazen açık mı? Yakın çevre veya iş yerimizdekiler nasıl?
Birbirimize gönderdiğimiz enerjilerle birbirimizin açılmasını veya kapanmasını sağlayabiliriz. Gönderdiğimiz enerji kendine bir alan bulur. Hoşgörü, kabul ediş yoksa olduğunuz gibi kabul görmeyeceğinizi hissedince kısmen açılabilir ya da kapanabilirsiniz.
Bize yapılanlardan şikayet ederken, biz başkasına ne yapıyoruz? Kendi mevcudiyetimle başkasının mevcudiyetini baskılıyor olabilirim. Bir başkasını baskıladığımızı fark etmemiz şaşırtıcı olmazdı. Bunun adı EGO’ dur. Fırsat bulduğumuz her an ego bunu yapar…
Yönetmeye çalışmayan hiç kimse yoktur. Karşımızdakini, kendimizden güçsüz bulduğumuz anda bunu yaparız. Bazen bir insanın belli bir yönünü baskılayabiliriz. Bizim yanımızda karşımızdaki insan mevcudiyetini olduğu gibi ortaya koyabiliyor mu? Ya da varlıksal kapasitesi kapanıyor mu? ya da bu kapasiteyi kısmı mi gösterebiliyor? Bunlar önemli konulardır.
Benim şu anki varoluş şeklim etrafıma nasıl bir enerji yayıyor? Huzur mu? Kaos mu ? Yapıcı mı? Yıkıcı mı? Ne kadar katkı sağlıyorum çevreme ?
Ego hep bir kontrol derdindedir. Ego canı yandığında can yakar. Köşeye sıkıştığında da can yakar. Köşeye sıkışınca saldırır. Oysa Bütün ile bir bağlantı yakaladığımızda Bütünün hayrını düşünürüz. Daha bilgece yanıtlar vermeye çalışır, egoyu geri çekeriz.
Kendinize şu soruyu sorabilirsiniz:
“EĞER HAYAT SİZİN ARACILIĞINIZLA DÜNYAYA BİR MESAJ VERMEK İSTESEYDİ O MESAJ NE OLURDU ?”
Alıntıdır.
Merhaba herkese, güzel bir hafta diliyorum sizlere. Şu bir kaç gün çok soğuktu, özellikle sabahları kırağı hiç eksik olmadı. Yarından itibaren düzeliyormuş inşallah. Erik ağacı yeşillendi, laleler geçti, sümbüller geçti maalesef, şimdi onların bahçeden temizlenmesi var.
Bahçe ot içinde temizlenmesi lazım önümüzdeki hafta inşallah, hem yürüyüşlere başlamayı hem temizliği düşünüyorum.
Arkadaşımın oynadığı tiyatro vardı, oraya gittim. Ayın 4 ünde sanat müziği konseri var oraya gideceğim kısmetse. 2 si ve 3 nde de Trabzon günleri var, Kutsi ve Selçuk Balcı geliyor onlara da gitmeyi düşünüyorum.
Bahçe kedim, komşunun yatak odasında doğum yaptı, bebeler halen orada, hava soğuk olduğu için ellemiyoruz. Komşu ara sıra anneyi salıyor, çiş ihtiyacı için:)) bizim bahçeye geliyor, salamla besliyorum, hani kızım bebeler nerede? diye soruyorum, mav deyip komşunun eve dönüyor.
İnsan, bağ kurduğu yerde iyileşir.
Çünkü insan zihni yalnız başına değil, ilişki içinde şekillenir.
En derin yaralarımız da çoğu zaman bir başkasıyla kurduğumuz ilişkilerde oluşur.
Ve tam da bu yüzden…
iyileşme de yine bir başkasıyla, bir bağın içinde başlar.
Ama bu bağ;
kendini kaybettiğin, tutunduğun, bağımlı olduğun bir yer değil…
kendin olarak var olabildiğin, görüldüğün ve hissedildiğin bir alandır.
Bazen bir ilişki,
bazen bir dostluk,
bazen de bir terapi süreci…
Gerçek temasın olduğu her yerde, insan biraz daha kendine yaklaşır.
Belki de mesele güçlü olmak değil, doğru yerde bağ kurabilmektir.
Sevgiyle var olun ve Sevgiyle iyileşin,
kendinizi önce kendiniz sevin,
bağ kurun kendinizle yeniden, içerde bir yerde bir masumiyet bekler sizi en saf hâliyle ,
O'nun için sarılın kendinize yeniden,
bir adım ile Aşkla kucaklayın kendinizi.
🙏☕📚🌸🍀🦋🎻🎻🎶🎵💜
Naneler olunca, yeşil soğanda yetişince kuru fasulye bunlarla yapmak şart oldu.
Çiçekleri ekmeye başladık...
Kısa bir migros turu idi....
Sünbül yine baştan ayağa terlere batmış bir halde çıkageldi ve ilkbahar geldi diye haber getirdi.
Meliha Yıldırım, bu kısa romanında, kocasının baskılarından usanmış Nesime’yi, Osmanlı’nın meşhur şairlerini, Zati ve Baki zamanının Beyazıt Meydanı’nı anlatıyor. Kadim İstanbul’u büyük başarıyla canlandıran Remil’i ve Meliha Yıldırım’ın güzel anlatımını seveceksiniz.
“Kaç gündür tasavvuru derin hislerle, onunla bağ kuruyordu. Sokağa bakan kafesli penceresinin önündeki alçak sedirini, üstündeki mor iplikli üzüm salkımlı kanaviçe örtüsünü, aynı kanaviçe işli köşe yastığını, rafa dizdiği billurlarını, Üsküdar tarzı rahibe işi perdesini görüyor ama onu göremiyordu.”
KİTAP HAKKINDAKİ DÜŞÜNCELERİM;
Divan şairlerini tanımasakta, onların ara ara tercüme edilmiş dizelerini okumak güzeldi.
KİTAPTAN ALINTILAR;
Gönülsüz aşktan, gönülsüz gazel olur.
*****
Huzursuzluğa yardım etme. Söyleyeceklerini üç gün bekle, öyle söyle; yoksa ateşi körüklersin.
*****
Tatlı dilli olacağım diye uğraşma. Çekil kenara yok ol! Hayatın sırlı harflerine karşılık gelen sayıları çözemezsen aynı hatayı yapar durursun.
*****
Zaten insanın derdini açması zordu. Tanımadığına daha kolay açardı oysa.
*****
Ne zaman gönlüme sevgilinin yanağının hayali düşse, sanki güneş ışığı aynaya düşmüş gibi olur.
*****
Sünbül yine baştan ayağa terlere batmış bir halde çıkageldi ve ilkbahar geldi diye haber getirdi.
Baki
Yine gömgök tere batmış çıkageldi çemene
Nevbahar irdi diyü verdi haberler sünbül...
*****
Bilgili bir şahsın, az bilenden farkı olmayacaksa ne lüzumu var onca çabanın.
*****
İyi söz söylemenin kurallarını sadece sözün niteliklerinde değil, güzel ve uygun söz söyleme sanatını, düşüncenin doğuş ve anlaşılma şartları içinde arardı.
*****
Aynı kanaldan bakmak için niyet önemlidir.
*****
Aşık olurken bile acele etmeyeceksin.
*****
Kâmil bir insanın delili var mıydı? Belki de acı çeken, öyle yaşayandı. Sonuçta kimi hep ağlıyor, kimi hep gülüyordu bu evrende.
*****
Gül hep gülse, bülbül de ağlasa buna şaşılmaz. Çünkü ezelde kimine gül kimine ağla diye takdir edilmiş.
*****
Aşkın yaktığı kalplerin, yıktığı hayatlardan pay aldığını erken tecrübe ettiği için terbiye olmuştu.
*****
İzdivaçta en mühimi muhabbettir, bir hanım için. Âdemi karıştırmayalım. Onun ne yapacağı belli olmaz.
*****
Göz yaşı incilerimi mektupla ona arz ettim; can ipi de o inci yağdıran mektuba sarıldı.
Baki
*****
İlacın yoksa insanlara sonunda zehir verme, yani dost olamıyorsan bari düşman olma.
*****
Aşk olmadan gazel olur mu?
*****
Gönül erinin, en güzel tabiatı aşktır!
*****
Ey Yahya, erenler gibi bela yolunun içinde doğru yolu bul ki, ölümsüzlük çölündeki Kerbela geçidinden rahat geçsin.
