Hayat bizi daima sınar; ani bir hastalık bir yakının ölümü bir ayrılık bir hicran bir iş kaybı... Hayatımız böyle zamanlarda altüst olur ve kendimizi yalnız hissederiz. Hiç beklenmeyen bir haber ile kendimizi kaybedebiliriz. Bu hayatın içinde olan ve herkesin başına gelebilecek bir şeydir. Böyle durumlarda kendimizi bir kara kışın ortasında buluruz ve herkesin hayatında bir zemheri kış olur. Mesele kışın ötesini görmek için gereken umudu ve yaşama azmini kendinizde bulundurmanızdır. Katherine May bu kitapta kendi kışını nasıl geride bıraktığını anlatır. Kocası hastalanır oğlu okula gitmeyi bırakır kendi sağlık sorunları zorlu işini bırakmasına neden olur. Kış Geçerken'de kendisinin bu zorlu zamanlara nasıl dayandığını anlatmakla kalmaz aynı zamanda "kış"ın kendisine neler öğrettiğini ne gibi fırsatlar sunduğunu da kaleme alır.
"Kışın kış uykusu yuvalarımızda güneşin parıltısından uzakta kalmak genellikle daha kolay görünür. Ama biz cesuruz ve yeni dünya bizi bekliyor pırıl pırıl ve yeşil kanatların ritmiyle canlı. Ayrıca şimdi anlatmamız gereken bir müjde var ve onu paylaşmak görevimiz. Kış mevsimini geçiren bizler bazı şeyler öğrendik. Kuşlar gibi şarkı söylüyoruz. Sesimizin havayı doldurmasına izin verdik."
KİTAP HAKKINDAKİ DÜŞÜNCEM;
Bu kasvetli kış günlerinde kışı anlatan bir kitaptı, anlıyorum ki diyaloğu olmayan kitaplardan uzak durmam lazım.
KİTAPTAN ALINTILAR;
Kışlama, insan deneyimimizin en derin ve anlayışlı anlarından bazılarını beraberinde getirir ve bilgelik kişi geçirenlere gelir.
*****
Kış, dünyadan çekilme, kıt kaynakları en üst düzeye çıkarma, acımasız verimlilik eylemleri gerçekleştirme ve gözden kaybolma zamanıdır, ama dönüşümün gerçekleştiği yer burasıdır. Kış, yaşam döngüsünün ölümü değil, potasıdır.
*****
İnsanlar alışkanlıklarını öylece bırakmazlar.
*****
Cailleach bize, baharın enerjilerinin art arda geldiği, kışın derinlere çekilmesiyle beslenen bir yaşama dair döngüsel metafor sunar.
*****
Kış, lamba ışığında sessiz bir ev, bulutsuz bir gecede parlak yıldızları görmek için bahçede birkaç adım, odun sobasının sesleri ve beraberindeki gelen kömürleşmiş odun konusundan ibarettir. Soba çaydanı ısıtıyor ve bitter kakaodan içecekler yapıyor; üzerinde, içinde bulutlar gibi yüzülen hamurlar olan güvbeçler yapılıyor. Sessizce kitap okunuyor ve öğleden sonra alacakaranlığı film izleyerek geçiliyor. Kış bir kalın çorap ve hırka demetidir.
*****
Kış, geri çekilmeme ve sessizce ayrılmama imkan tanıdığında, beni iyice dinlenmeye ve kendimi yenilenmiş hissetmeye davet eden bir mevsimdir.
*****
Bazen gecenin, bir kışın yalnızlığına şükretmeliyiz. Bizi uyanık dünyaya karşı en kötü benlikleriumizi göstermekten kurtarıyorlar.
*****
Bazen yazmak kendi zihninize karşı bir yarıştır, çünkü eliniz düşüncelerinizin akışına ayak uydurmaya çalışır ve bunu en keskin şekilde geceleri, yani dikkatimde hiçbir rekabet talebi olmadığı sırada hissederim.
*****
Mutluluk öğreneceğimiz en büyük beceridir.
*****
Kışın bilgelik bulacaksın ve tükettiğinde, onu devam ettirmek senin sorumluluğunda. Karşılığında da bizden önce kışı geçirenleri dinlemek sorumluluğumuzdur.
*****
Hiç kimse bana, 'Başa çıkabileceğin bir hayat yaşaman gerek, diğer insanların istediği bir hayat değil. Hayır demeye başla. Günde sadece bir şey yap. Bir haftada en fazla iki sosyal etkinlik.
*****
İyi olmak neredeyse tam zamanlı bir iştir.
*****
Başkalarıyla şarkı söylemek bir tür simyadır, kendinizi kaybettiğiniz bir bütünün parçası olduğunuz geniş kapsamlı bir büyü eylemidir.
*****
Nefesini tutmak nefesini kaybetmektir.
*****
Yaşam, doğası gereği kontrol edilemezdir.
*****
Korkudan kaçmak korkmaktır, acı ilr savaşmak acıdır, cesur olmaya çalışmak korkmaktır. Zihin acı çekiyorsa, zihin acıdır. Düşünen kişinin düşüncesinden başka bir biçimi yoktur. Ölümden kaçış yok.
*****
Farkındalıkta kendi başına bir alıştırmadır.
*****
Sefalet bir seçenek değildir.
*****
