" Üzerimde mor bir elbise, aşkın en deli anındayım. Tevhitle tevhitin sunduğu kalbin bir olduğu renkteyim. Onunla birbirimize aktığımız ilk anda böyleydi diyorum. Geceydi, rengim mordu. Tıpkı bu gece gibi… Sana birlikte gelmeyi hayal etmiştim de böldüler bizi Eyyy övülmüş Nil, Züleyha da Yusuf olmadan gelip de kucağında ağladı mı böyle derinden? Bütün varlığımla ona gidebilirim, gözleri dünyanın bütün kahve tonlarının en güzeli iken, asırlar süren bir hatıra gibi gönlüme dokunurken bu hatırayı mahşere dek taşıyabilirim ve o hatıra için akıttığım her damla gözyaşının onun kahverengi gözlerine karıştırıp rahmet dolu yağmurları kıskandırabilirim."
