Kürek kürek atılan toprağın sesi mezara özenle dizilen tahtalara çarpıp kaybolurken, kenarda ağlamaya çalışan kadının ve dua okuyan hocanın sesi daha da duyulur olmuştu. Hava bulutlanmış, üzerimdeki baskısını daha da arttırmıştı. İyice iç karartıyordu. Oldum olası kalabalıktan nefret ederdim, hele ki böylesinden. Herkesin birbirine acır gözlerle baktığı, yaşamın değeri üzerine sözler söylenen, herkesin gideceği yerin perçinlendiği böyle bir kalabalıktan bir an önce sıyrılıp gitmek istiyordum. Daha seremoni bitmemişti ki birden bulutlar yükünü boşalttı. Ölen kişinin birkaç yakını dışında herkes ağaçların altına sığınmaya çalıştı. Neyse ki mezarlıklarda hala ağaç kalmıştı. Nemli toprak kokusu ve ağaçlara sinen ölüm kokusunu duyuyordum. O sırada cenazeye katılanlardan biri, ötekine;
“Kırkikindi” dedi. “Kırkikindi yağmuru bunlar. Tam mevsimi şimdi. Döker geçer.”
KİTAP HAKKINDA DÜŞÜNCELERİM;
Güzel bir şizofreni hikayesi idi, okuyun derim...
KİTAPTAN ALINTILAR
Kadınlar neden hep detayları sorar dı ki?
*****
Thomas Mann'in Büyülü Dağ kitabında dediği gibi,
-İnsan, beyni ile bedeni ile ters düşünce ölürmüş-
Kaçımız düşüncelerimizi gerçekleştirebiliyoruz, ya da akıl sağlığımıza iyi gelecek hayatı yaşayabiliyoruz ki?
*****
Uzun süren şeylerin talibi çok olur. Herkes onlardan faydalanmak ister. İnsanlar hep en uzun günlerde gezmeye gider, en uzun süredir çalışan işçiye hep daha çok iş verirler, Çünkü nasıl olsa yapar derler. Uzun hayatlar hep birileri uğruna tüketilir. Uzun süreli ilişkilerde, evliliklerde de böyledir. Çiftler birbirlerinden çıkar sağlamaya çalışmasa da etrafındakiler onlardan nemalanmaya çalışır.
*****
Manevi tatmin el de etmek maddi tatminden çok daha zordur hayatta. Sevgi göremeyen sevgiyi, ilgi göremeyen ilgiyi onlardan bekler, onlar bunu paylaşmayınca da kabahatli, kara çalınacak insanlar olurlar. Başarıyı kıskanmak ve başarıyı elde eden kişinin zarar görmesini istemek genetiğimizde var bizim. Başka hangi milletlerin,
- meyve veren ağacı taşlarlar-
diye atasözü vardır acaba?
*****
Her şey olması gerektiği kadar olmalı insanın hayatında.
*****
Bir insanın hayatını nasıl geçirdiğini anlamak için cenazesine gidin. Çevresinde toplananlara bakıp ölenin gerçek karekterini orada görürsünüz. Hayattaki kazanımlarını, insan mı biriktirmiş, para mı, yoksa zaten kendisi mi harcanmış bunları orada anlarsınız.
*****
Yalnız kadın olunca hayat zorlaşıyordu gerçekten toplumda. Mevcut eş dost kadınlar;
" ya kocamın aklı buna kayarsa"
korkusundan, akrabalar ise
" ihtiyaçları bitmez bunların, para falan isterler"
deyip uzak duruyorlardı.
*****
Yöneticilerin ortak yanları tavus kuşu gibi olmalarıydı. Kazandıkları yüksek paralarla kendilerine güzel tüyler alıp, sonra da tüylerini açıp, kabarıp, kendilerini büyük gösterip, karşılarındakileri sindirmek derdindeydiler. Bunların bir boy büyüğü de doymak bilmeyen patronlardı. Çalışanlarına maaş ödedikleri sürece kendilerini tanrı olarak görüyorlardı. Çünkü insanlara rızık dağıtıyorlardı onlar.
******
Sahip olduklarının değerini yüksek göstermeliydin ya da adının önündeki sıfatı büyütmeliydin.
*****
Evi satıp, işi gücü bırakıp ormanlık bir yere mi yerleşseydim acaba, ya da bir dağ veya orman köyüne? Ama fazla ıssızlık da iyi değildi sanki. Hayvandan değil insandan korkumdan böyle düşünüyordum. Hayvana bir çit, bir tel örgü yeterdi. Ama insanın gözü doymadığı için ona hiçbir şey yetmiyordu. Sadece açken değil, tokkende saldırıyordu çünkü.
*****
İnsan ne kadar da güzel dertleşiyormuş kendiyle su sesi eşliğinde. Güneş yükseldikçe sudaki pırıltısı arttı. Aslında bundan çok güzel şarkı sözü olur.
" suyun pırıltısı ile şırıltısı, aman ne hoş olur yârin gıdıklısı"
diye kendi kendime konuşup gülüyordum.
*****
Annesi cimri ama, kızı orjinal parfüm kullanacak kadar cömert maşallah.
*****
Evlilik hoşgörüyüde öldürüyordu demek ki.
*****
Hepimizin çekilmez tarafları var, önemli olan tahammül gücümüzü genişletmek. Yoksa hayatın kendisi çekilmez olur.
*****
Teraziyi düzgün tutacaksın oğlum, kadınlara hak ettiği ya da hazmedebileceği kadar taviz vereceksin. Aksi halde hiçbir değerin kalmıyor onların gözünde.
*****
Tüm çalışanların keyfi kaçmıştı. Yalakalar hariç. Onlar canla başla yalamaya devam ediyorlardı. Meziyetleri buydu.
*****
Tarih yine tekerrür etmiş ve krala en yakın isim kimse, onun fermanı en önce verilmişti.
*****
Yaşadığımız hayat, çalıştığımız iş, sahip olduğumuz eş, varlıklarımız, hepsiyle her an vedalaşıp gidebilirdik. Ne kadar da kolaydı. Aslında sayılabilen şeylerin hiçbir kıymeti yoktu. Ama dünya var olduğundan beridir bize öğretilen karşı koyamadığımız bir şey vardı; hep daha fazlasını, daha güzelini, daha iyisini, daha yenisini istemek. Doymuyorduk insanlar olarak.
*****
Otuzbeşinde hayatı sorgulamaya başlarsın, kırklarda ben oldum dersin. Elliler akıl vermeyle, herşeyini bilmeyle geçer. Ama altmışlarda sanki sona geldiğini hissedersin.
*****
Her insanın bir patlaması noktası vardır.
*****
Okuyarak akılda kalmaz be çocuk. yaşamak lazım. Yaşayarak öğrenmek lazım. Öğrendikçe de yenilenmek. Zamana ve o zamanki olgunluğumuza göre davranma.
- Yılan deri değiştirmezse ölürmüş-
Tam da böyle işte.
Aslında bakarsan okuduğum hiçbir şeyi aklımda tutamıyorum. Çok okumaya başladığım dönemlerde, aklımda hiçbir şey kalmıyor diye bundan yakınırdım. Ama gizliden gizliye çok şey öğrenmişim kitaplardan. Onlar yeri ve zamanı geldiğinde kendini gösteriyor. Senin tek yapman gereken sihirli şapkaya elini daldırman, yani okuman. Tavşan illa ki zamanı gelince çıkıyor bir şekilde.
*****
Sen zor olanı kendine kolaylaştırmanın yolunu bulmuşsun. Kendinle gurur duy bence.
*****
Yalnızlaştım evet. Çünkü kendi içimde bazı arayışlara sorgulayışlara başladım.
*****
İlişkiler, sorguladıkça anlaşılmaz oluyor, karmaşıklaşıyor muydu ne?
*****
Mola vermek istersen yolda durabiliriz dedim. Kadın isteyince durmak, kadına değer katar.
*****
KİTAPTAN ŞARKILAR;
