İnsan neyle yaşar? Çağdaş edebiyatın en özgün seslerinden Herta Müller, Nobel edebiyat ödülünü aldığı yıl yayımlanan ve başyapıtı olarak anılan Soluk Salıncağı’nda genç yaşta bir Sovyet çalışma kampına yollanan Leo Auberg’in öyküsünü anlatıyor. Karlarla örtülen umutların, bavul yerine geçen bir gramofon kutusunun, adları absürt denecek denli uzun muhafızların ve her şeye rağmen diri kalan tutkunun öyküsü bu, bir cümleye tutunarak yaşamanın ya da sadece yaşamaya çalışmanın öyküsü. Hayatta kalmanın, ne olursa olsun ayakta kalmanın ve açlık meleğine kafa tutmanın öyküsü.
Herta Müller, tarihsel gerçeklerden yola çıkılarak yazılmış Soluk Salıncağı’nda kelimeleri imgelere, imgeleri adeta zihinde açılan çentiklere dönüştürüyor. Çağın belki de en dehşetli hakikatleri kanıksanıp gündelik yaşamın parçası haline gelirken, Herta Müller’in sözcükleri insan olmanın kırılganlığını ve yaşamanın korkunç ve büyüleyici güzelliğini sayfalara döküyor, bizi kaleminin gücüne bir kez daha hayran bırakıyor.
KİTAP HAKKINDAKİ DÜŞÜNCELERİM;
İnsan neyle yaşar? Çağdaş edebiyatın en özgün seslerinden Herta Müller, Nobel edebiyat ödülünü aldığı yıl yayımlanan ve başyapıtı olarak anılan Soluk Salıncağı'nda genç yaşta bir Sovyet çalışma kampına yollanan Leo Auberg'in öyküsünü anlatıyor.
KİTAPTAN ALINTILAR;
Cennet zamanı harekete geçirir.
*****
Alışıyor insan küçümsenmeye.
*****
Isırganlar insanların oturduğu yerde boy verir sadece demişti büyükannem, sarmaşıklar da sadece koyunların olduğu yerde.
*****
İnsan yazgısını elden çıkarırsa, yitip gider.
*****
Ölüme karşı insan kendi yaşamına ihtiyaç duymuyor, tamamen bitmemiş bir yaşama ihtiyaç duyuyor sadece.
*****
Yalnız insan açlık çekiyorsa, açlık konuşmamalı. Açlık bir karyola değil, yoksa bir ölçüsü olurdu.
*****
Erkek yiyecekle ilgilenmeliydi, kadın çamaşırlar ve teselliyle.
*****
Okumanın insanı sakıngan, seçici ve duyarlı kıldığını söylüyorlar.
*****
Post yandığında kötü kokar.
*****
Bazen bir plan yavaş olgunlaşsa da damdan düşer gibi bir karar almak ve karara güvenmeden önce onun aniliği tarafından sürüklenmek heyecan uyandırıyor.
*****
Bir kuğu şarkı söylediğinde sesi hep kısıktır, insan onun küçükdilinin şişliğini duyar.
*****
İnsanın vurdumduymazlığı kimyasal maddelerin zehri kadar eski.
*****
İnsan bir deri kemikse, duygusal daha cesur oluyor.
*****
Yorgun gurur kederlendiriyor insanı.
*****
Şanslı olmak için bir amaca ihtiyacı var insanın.
*****
İnsan ancak üstünde günün yorgunluğu olduğunda geceleri rüya görüyor.
*****
Korku merhamet tanımaz.
*****
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder