Bir anın gerçekliğine inanıp kimseye anlatamadığınız oldu mu?
“Hapishaneler umutsuzluk kokarmış! Bence hapishane koksa koksa korku kokar: Gardiyan korkusu, dövülme veya grup tecavüzüne uğrama korkusu, bir zamanlar sizi sevmiş ama artık sevmeyebilecek olan kişiler tarafından unutulma korkusu. Ama en çok, zaman ve zihnin kuytu köşelerine sinen karanlık düşüncelerin korkusu. Zaman doldurmak, derler – ne komik. Bana kalırsa, zaman sizi doldurur.”
Work bir yandan babasının cinayetiyle ilgili sır perdesini kaldırmaya çalışırken, diğer yandan Barbara ile zoraki evliliği, gizemli sevgilisi ile mutsuz kaçamağı ve duygusal bir travma yaşamış olan kızkardeşi Jean arasında gidip gelmektedir. Bu arada güzel ve zeki bir dedektif olan Mills, aleyinde ne kadar delil varsa toplayıp onu babasının katili ilan eder ve köşeye sıkıştırmaya çalışır. Work gerçeklerin peşinden gittikçe eski yaralar kanayacak ve geçmişte aldığı kararlarının sonuçları ile yüzleşmek zorunda kalacaktır.
Yollar hep bir yere varır; mesele hangi yoldan gideceğinize karar vermektir.
*****
Canım, herkes iltifatı sever. Dünyayı daha güzel bir yer haline getirmenin ucuz bir yolu işte
*****
En hakiki kişiliğimiz başkalarından sakladığımız kişiliğimizdir; yalnızken büründüğümüz kişiliğimizdir. Gerçek dünyada, bazı düzenlemeler yaparız. Taviz verir, kaçamaklı davranırız.
*****
