Geçti Dost Kervanı'nda ki öyküleriyle okuyucunun hafızasında tanıdık tatlar bırakan Mehmet Şeker, Hana Vardık Yağmur Dindi kitabında yine bizi tarihsiz ve tarifsiz bir yolculuğa çıkarıyor. Kendimizi olayların merkezinde bulmamızı sağlayan üslubu sayesinde; bazen Karagöz'ünü kestirmemek için direnen bir çocuğun gözünden, bazen gurbetteki Tırnovalı bir muhacirin dilinden, bazen Üsküdar'a giden bir vapurun güvertesinden, bazen de kendisini daha çok sevdirebilmek için okulun bahçesinde öğrencilerin gelmesini bekleyen Zıpır'dan dinliyoruz Mehmet Şeker'in hikâyesini.
KİTAP HAKKINDAKİ DÜŞÜNCELERİM;
Güzel bir öykü kitabı idi. 25 tane öykü var.
KİTAPTAN ALINTILAR;
Yine de insan bazen, ortada apaçık duran bir şeyi bile konuşma ihtiyacı duyuyor.
*****
Zaman belki de düz ya da dalgalı bir çizgi gibi değil de nereden başladığı, nerede biteceği, dibi, derinliği, sonu, çapı, hızı (biz faniler için) belli olmayan, içinde kıvrıla kıvıra, döne dolana, savrula savrula dibine doğru yol aldığımız, attığımız her turda bir önceki turun izdüşümünden geçerken bizi tarihin tekerrürüne inandıran bir garip girdaptır belki de. Neden olmasın?
*****
İnsan, düşündükçe daha iyi fark ediyor sevgiyi.
*****
Sevmek, sevilmek üzere kafanı patlatırsın da aşkı tarif edemediğine şaşarsın insanların... Kendin de beceremezsin o tarifi üstelik istediğin kıvamda.
*****
Ne zaman değişti sevginin şekli şemali?
*****
Her akşam gün bitiyor. Kimse bilmez bu sırrı.
*****
İnsanların empatileri yok artık. Sempatileri zaten çok önceden kayboldu.
*****
İnsanlar çok yaklaşamadıkları hakkında fikir yürütmeye bayılıyor.
*****
Kağıt üstündeki hangi hesap tutmuş ki?
*****
Gönül yaşlanmıyor.
*****
İnsan annesine güvenmezse, kime güvenecek?
*****
Kim kime ne verirse, alan O'dur. Hiçbir zaman yabana gitmez.
KİTAPTAN ŞARKILAR;
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder